สีลสูตร

สีลสูตร (อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต) เป็นพระสูตรที่แสดงถึงคุณสมบัติของ พระเถระ (ภิกษุผู้เป็นใหญ่) ผู้ได้รับความรัก ความเคารพ และเป็นที่ยกย่องจากเพื่อนพรมจรรย์ โดยพระพุทธองค์ทรงตรัสว่า ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม 5 ประการ ย่อมเป็นที่รักและน่าเลื่อมใสของเหล่ามิตรสหายในธรรม ดังนี้:

• มีศีลสมบูรณ์: มีความสำรวมในพระปาติโมกข์ มีมารยาทและจรณะที่ดี เที่ยวบิณฑบาตในที่ที่เหมาะสม และมีความยำเกรงในสิกขาบท แม้แต่ความผิดเพียงเล็กน้อยก็เห็นเป็นเรื่องใหญ่
• เป็นพหูสูต: เป็นผู้ทรงจำคำสอนของพระพุทธองค์ไว้อย่างดี โดยเฉพาะหลักธรรมที่งดงามในเบื้องต้น ท่ามกลาง และเบื้องปลาย ทั้งเนื้อหาและพยัญชนะ เป็นผู้ที่จดจำ ทบทวน และทำความเข้าใจในธรรมเหล่านั้นอย่างลึกซึ้ง
• เป็นนักพูดที่ดี: มีความสามารถในการแสดงธรรมด้วยถ้อยคำที่สละสลวย ชัดเจน สื่อความหมายได้เข้าใจง่าย ไม่ติดขัด
• ได้ฌานสมาบัติ: มีความสามารถในการเข้าถึง จตุตถฌาน (รูปฌาน 4) ซึ่งเป็นธรรมเครื่องอยู่ที่เป็นสุขในปัจจุบันได้ตามปรารถนา โดยไม่ยากลำบาก
• บรรลุเจโตวิมุตติและปัญญาวิมุตติ: มีความสามารถในการทำอาสวะให้สิ้นไป บรรลุถึงความหลุดพ้นจากกิเลสทั้งปวงด้วยปัญญาอันยิ่งด้วยตนเองในปัจจุบัน

โดยสรุป พระเถระ ผู้ประกอบด้วยคุณธรรมทั้ง 5 ประการนี้ เปรียบเสมือนดวงประทีปที่สร้างความร่มเย็นและเป็นแบบอย่างอันดีงามแก่หมู่คณะ การเป็นผู้มีทั้งศีล สมาธิ ปัญญา และความแตกฉานในการถ่ายทอดธรรม คือหัวใจสำคัญที่จะทำให้ท่านเป็นที่เคารพรักและเป็นที่ยอมรับในหมู่เพื่อนนักบวชอย่างแท้จริง