มาตุคามสูตร

มาตุคามสูตร (อังคุตตรนิกาย ทสกนิบาต) เป็นพระสูตรที่พระพุทธองค์ทรงแสดงธรรมแก่ภิกษุ เพื่อชี้ให้เห็นถึงเหตุปัจจัยที่ทำให้สตรีต้องไปเกิดในนรกหรือสวรรค์ โดยเน้นย้ำถึง "กรรม" หรือการกระทำเป็นตัวกำหนดภพภูมิ ซึ่งแบ่งออกเป็น 2 ประเภทใหญ่ คือ สตรีที่มีคุณสมบัติเลวร้ายและสตรีที่มีคุณสมบัติอันดีงาม

สตรีที่ดำเนินชีวิตด้วยการทำบาปอกุศลกรรมบท 10 ย่อมนำพาตนไปสู่ "นรก" เสมือนถูกนำตัวไปส่งถึงที่ด้วยตนเอง โดยมีลักษณะพฤติกรรมดังนี้:

• ฆ่าสัตว์ ตัดชีวิต
• ถือเอาสิ่งของที่เจ้าของไม่ได้ให้ (ลักทรัพย์)
• ประพฤติผิดในกาม
• พูดเท็จ พูดส่อเสียด พูดคำหยาบ และพูดเพ้อเจ้อ
• มีความโลภอยากได้ของผู้อื่น
• มีความพยาบาทปองร้ายผู้อื่น
• มีความเห็นผิดจากทำนองคลองธรรม

ในทางตรงกันข้าม สตรีที่ดำเนินชีวิตด้วยการเว้นจากอกุศลกรรมทั้งปวงและตั้งมั่นอยู่ในกุศลธรรม ย่อมนำพาตนไปสู่ "สวรรค์" เสมือนถูกนำตัวไปส่งถึงที่ด้วยตนเองเช่นกัน โดยมีลักษณะพฤติกรรมคือ:

• งดเว้นจากการฆ่า การลักทรัพย์ และการประพฤติผิดในกาม
• งดเว้นจากการพูดเท็จ ส่อเสียด คำหยาบ และเพ้อเจ้อ
• มีความสันโดษพอใจในสิ่งที่ตนมี
• มีความเมตตาปรารถนาดีต่อผู้อื่น
• มีความเห็นชอบ (สัมมาทิฏฐิ) รู้จักผิดชอบชั่วดี

โดยสรุป พระสูตรนี้สอนให้เห็นว่าเพศภาวะมิใช่ตัวกำหนดจุดหมายปลายทางของชีวิต แต่ "ศีลธรรมและการกระทำ" ต่างหากที่เป็นเครื่องบ่งชี้ภพภูมิ หากสตรีใดตั้งมั่นอยู่ในกุศลกรรม ย่อมเป็นผู้สร้างทางไปสู่ความสุขและสวรรค์ได้ด้วยตนเองอย่างแน่นอน