วิสารทสูตร

วิสารทสูตร (ว่าด้วยผู้มีความแกล้วกล้า) ในอังคุตตรนิกาย เป็นพระสูตรที่พระพุทธองค์ทรงแสดงธรรมแก่ภิกษุ เพื่อชี้ให้เห็นถึงคุณสมบัติของอุบาสิกาที่ควรเป็นผู้มีความแกล้วกล้า (วิสารทา) หรือมีความมั่นใจในตนเอง โดยใช้หลักเกณฑ์คือการรักษาศีลและการมีความเห็นที่ถูกต้องเป็นตัวกำหนด

พระพุทธองค์ทรงแบ่งอุบาสิกาออกเป็น 2 ประเภทหลักตามการปฏิบัติ ดังนี้:

• อุบาสิกาผู้ไม่แกล้วกล้า: คือผู้ที่ยังประพฤติตนอยู่ในอกุศลธรรม 10 ประการ ได้แก่ การฆ่าสัตว์, การลักทรัพย์, การประพฤติผิดในกาม, การพูดเท็จ, การพูดส่อเสียด, การพูดคำหยาบ, การพูดเพ้อเจ้อ, การมีความโลภอยากได้ของผู้อื่น, การมีความพยาบาทปองร้าย และการมีความเห็นผิด (มิจฉาทิฏฐิ) การกระทำเหล่านี้ย่อมทำให้บุคคลขาดความมั่นใจและไร้ความสงบสุขในใจ
• อุบาสิกาผู้แกล้วกล้า: คือผู้ที่ละเว้นจากอกุศลธรรมทั้ง 10 ประการข้างต้นอย่างเด็ดขาด โดยยึดมั่นในศีล 5 และสัมมาทิฏฐิ การเป็นผู้มีกาย วาจา และใจที่สะอาดบริสุทธิ์เช่นนี้ ทำให้เป็นผู้ที่มีความแกล้วกล้า ปราศจากความหวาดหวั่น และเป็นที่สรรเสริญของผู้รู้ทั้งหลาย

ใจความสำคัญและคำสอนหลัก: พระสูตรนี้สอนให้เห็นว่าความแกล้วกล้าที่แท้จริงของคฤหัสถ์ไม่ได้เกิดจากอำนาจ ทรัพย์สิน หรือตำแหน่งทางสังคม แต่เกิดจากการรักษาศีลและการดำเนินชีวิตด้วยความถูกต้องตามทำนองคลองธรรม ผู้ที่ตั้งมั่นอยู่ในธรรม 10 ประการอันเป็นกุศลย่อมเป็นผู้มีความองอาจ ไม่มีความสะดุ้งกลัวต่อทุคติหรือคำครหาใดๆ เพราะความดีงามที่ตนเองได้สั่งสมไว้จะเป็นเกราะคุ้มครองและเป็นที่พึ่งพาให้ดำเนินชีวิตได้อย่างสง่างามทั้งในปัจจุบันและอนาคต