เรื่องเริ่มต้นจากภรรยาหลวงที่เป็นหมันได้วางแผนให้สามีแต่งงานกับหญิงอื่น เพื่อให้มีทายาทสืบสกุล เมื่อภรรยาน้อยตั้งครรภ์ ภรรยาหลวงจึงเกิดความริษยาและแอบวางยาให้ภรรยาน้อยแท้งลูกถึง 2 ครั้ง ในครั้งที่ 3 ภรรยาน้อยได้เฝ้าระวังจนคลอดบุตรออกมา แต่ภรรยาหลวงก็ยังแอบฆ่าเด็กทารกอีก ภรรยาน้อยจึงจับได้และเกิดความแค้นอาฆาต ก่อนตายได้ตั้งจิตอธิษฐานขอเกิดเป็นยักษิณีที่มีอำนาจเพื่อล้างแค้น ส่วนภรรยาหลวงก็ได้เกิดเป็นแม่ไก่และแมวในชาติถัดมา โดยถูกนางยักษิณีตามมากินลูกคืนอย่างโหดเหี้ยมทุกชาติไป
เมื่อทั้งสองกลับมาเกิดเป็นมนุษย์ในชาติสุดท้าย ฝ่ายที่ถูกตามล่าได้วิ่งหนีเข้าไปในวิหารของพระพุทธเจ้าขณะที่พระองค์กำลังทรงแสดงธรรม นางยักษิณีจึงหยุดอยู่เพียงหน้าประตู พระพุทธเจ้าทรงทราบเหตุการณ์จึงให้เรียกนางยักษิณีเข้ามาและตรัสสอนด้วยพระคาถาธรรมบทว่า "เวรย่อมไม่ระงับด้วยการจองเวร แต่เวรย่อมระงับด้วยการไม่จองเวร" ซึ่งเป็นธรรมะที่เป็นของเก่าแก่และเป็นกฎธรรมชาติ ทั้งคู่จึงยอมอภัยให้แก่กันและเลิกจองเวรตั้งแต่นั้นมา
- ข้อคิดจากเรื่อง: การจองเวรนำมาซึ่งความทุกข์ไม่สิ้นสุดหลายภพหลายชาติ
- วิธีแก้ปัญหา: การใช้ความอดทน การให้อภัย และเมตตาธรรม คือหนทางที่ตัดวงจรแห่งความอาฆาตอย่างเด็ดขาด
- บทเรียนสำคัญ: ธรรมะของพระพุทธองค์เป็นเครื่องเตือนใจให้มนุษย์หยุดการกระทำที่เป็นบาปเวร เพื่อความสงบสุขทั้งแก่ตนเองและผู้อื่น
แสดงความคิดเห็น
แบ่งปันข้อสังเกต คำถาม หรือข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับกาลียักขินีวัตถุ