ปรัปปสาทกเถราปทาน

ปรัปปสาทกเถราปทาน เป็นเรื่องราวของพระเถระผู้มีศรัทธาอันเลื่อมใสในพระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยกล่าวถึงเหตุการณ์ในอดีตชาติที่ท่านเกิดเป็นพราหมณ์นามว่า เสนะ ท่านได้มีโอกาสพบพระพุทธเจ้าพระนามว่า สิทธัตถะ ผู้ทรงเป็นผู้ชนะมารและเป็นศาสดาเอกของโลก ด้วยความเลื่อมใสอย่างยิ่ง ท่านจึงได้กล่าวคาถาสรรเสริญพระพุทธคุณ 4 บท ซึ่งเปรียบเทียบคุณลักษณะของพระพุทธองค์กับธรรมชาติอันยิ่งใหญ่ ได้แก่

• พระรูปกาย: งดงามดั่งทองคำ ทรงไว้ซึ่งความแกล้วกล้า
• พระสมาธิ: ลึกซึ้งหยั่งถึงได้ยากดุจภูเขาหิมาลัยและมหาสมุทร
• พระศีล: บริสุทธิ์ผุดผ่องดุจแผ่นดินที่ไม่มีประมาณ
• พระปัญญา: กว้างขวางและลึกซึ้งดุจห้วงอากาศอันไม่มีที่สิ้นสุด

ผลจากการที่พราหมณ์เสนะได้สรรเสริญพระพุทธคุณด้วยจิตที่เลื่อมใส ส่งผลให้ท่านได้รับอานิสงส์อย่างมหาศาลตลอดระยะเวลา 94 กัป คือการไม่ไปบังเกิดในทุคติภูมิเลย เสวยทิพยสมบัติในสุคติภูมิอย่างมีความสุข นอกจากนี้ ในกัปที่ 14 นับจากปัจจุบัน ท่านยังได้เกิดเป็น พระเจ้าจักรพรรดิ ผู้ทรงเพียบพร้อมด้วยแก้ว 7 ประการและมีพละกำลังมาก การสรรเสริญพระคุณของพระพุทธเจ้าด้วยความศรัทธาจึงถือเป็นมหากุศลที่นำมาซึ่งความสุขทั้งในโลกนี้และโลกหน้า

ในท้ายที่สุด พระเถระได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ผู้แตกฉานใน ปฏิสัมภิทา 4 และสามารถทำกิจของพระพุทธศาสนาได้สำเร็จ สรุปใจความสำคัญของพระสูตรนี้คือ การสร้างกุศลด้วยการกล่าวสรรเสริญคุณงามความดีของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าด้วยจิตที่บริสุทธิ์และเลื่อมใส ย่อมเป็นเหตุปัจจัยให้บรรลุถึงความสุขและความสำเร็จในสังสารวัฏ จนกระทั่งสามารถเข้าถึงพระนิพพานได้ในที่สุด