นิเวสกสูตร

ในพระนิเวสกสูตร (AN 3.75) สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ประทานโอวาทแก่พระอานนท์ ณ สถานที่หนึ่ง พระพุทธองค์ตรัสถึงแนวทางในการสงเคราะห์และส่งเสริมผู้ที่เรารักใคร่ เมตตา หรือผู้ที่สมควรแก่การรับฟัง ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนร่วมงาน ญาติสนิท มิตรสหาย ให้ตั้งมั่นและได้รับการสนับสนุนใน สามสิ่ง ที่สำคัญยิ่ง

• ความเลื่อมใสในพระพุทธเจ้า โดยมีศรัทธาในพุทธคุณว่า ‘พระผู้มีพระภาคพระองค์นั้นเป็นพระอรหันต์ ตรัสรู้เองโดยชอบ สำเร็จด้วยวิชชาและจรณะ เสด็จไปดีแล้ว ผู้รู้โลก เป็นสารถีฝึกบุรุษที่ควรฝึก ไม่มีผู้อื่นยิ่งกว่า เป็นศาสดาของเทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย เป็นผู้เบิกบานแล้ว เป็นผู้จำแนกธรรม’
• ความเลื่อมใสในพระธรรม โดยมีศรัทธาในธรรมคุณว่า ‘พระธรรมที่พระผู้มีพระภาคตรัสไว้ดีแล้ว เป็นสิ่งที่ผู้ปฏิบัติจะพึงเห็นได้ด้วยตนเอง ให้ผลในปัจจุบัน ไม่ประกอบด้วยกาล ควรเรียกให้มาดู ควรน้อมเข้ามาในตน อันวิญญูชนพึงรู้ได้เฉพาะตน’
• ความเลื่อมใสในพระสงฆ์ โดยมีศรัทธาในสังฆคุณว่า ‘หมู่แห่งพระสาวกของพระผู้มีพระภาคเจ้าปฏิบัติปฏิปทาอันดีงาม ปฏิบัติปฏิปทาอันเป็นทางตรง ปฏิบัติปฏิปทาอันเป็นธรรมเครื่องออกไปจากทุกข์ ปฏิบัติปฏิปทาอันสมควร คือคู่แห่งบุรุษ ๔ คู่ นับเรียงตัวบุรุษได้ ๘ บุรุษ นี้คือหมู่แห่งพระสาวกของพระผู้มีพระภาคเจ้า ผู้ควรแก่การบูชา ควรแก่การต้อนรับ ควรแก่ทักษิณา ควรแก่การทำอัญชลี เป็นนาบุญของโลก ไม่มีนาบุญอื่นยิ่งกว่า’

พระพุทธองค์ทรงย้ำว่า แม้แต่การเปลี่ยนแปลงของธาตุหลักทั้งสี่ คือ ดิน น้ำ ลม ไฟ อาจเกิดขึ้นได้ แต่พระอริยสาวกผู้มี ความเลื่อมใสอันไม่หวั่นไหวในพระพุทธเจ้า จะไม่เปลี่ยนแปลงไปสู่ภพภูมิที่ต่ำกว่า เช่น นรก กำเนิดสัตว์เดรัจฉาน หรือเปรต เป็นอันขาด นั่นเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้อย่างสิ้นเชิง

ในทำนองเดียวกัน ผู้ที่มี ความเลื่อมใสอันไม่หวั่นไหวในพระธรรม และ ความเลื่อมใสอันไม่หวั่นไหวในพระสงฆ์ ก็จะไม่เปลี่ยนแปลงไปสู่ภพภูมิที่ไม่ดีเหล่านั้นเช่นกัน

ด้วยเหตุนี้ พระผู้มีพระภาคจึงทรงกำชับให้พระอานนท์และพุทธศาสนิกชนทั้งหลาย ชักชวน สนับสนุน และส่งเสริมผู้ที่เรารักใคร่เมตตา ให้ตั้งมั่นอยู่ใน พระรัตนตรัย อันเป็นหลักประกันแห่งความสุขความเจริญและพ้นจากอบายภูมิ