ปฐมอุรุเวลสูตร

พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระเชตวัน ทรงเล่าถึงเหตุการณ์ใน ปฐมโพธิกาล เมื่อตรัสรู้ใหม่ๆ ณ ควงไม้แพะเลี้ยง ใกล้แม่น้ำเนรัญชรา ทรงดำริว่า “ผู้ไร้ ความเคารพยำเกรง ย่อมอยู่เป็นทุกข์ เราควรเคารพและอาศัยสมณะหรือพราหมณ์รูปใด?”

ทรงพิจารณาแล้วว่า หากตนมีข้อบกพร่องด้าน ศีล สมาธิ ปัญญา หรือ วิมุตติ ก็จะอาศัยผู้อื่น แต่พระองค์ไม่ทรงเห็นสมณะหรือพราหมณ์ใดในโลกนี้ที่ยิ่งใหญ่กว่าพระองค์ในคุณธรรมเหล่านี้ พระองค์จึงดำริว่า “ไฉนเราไม่พึงเคารพและอาศัย พระธรรม ที่ได้ตรัสรู้เล่า?”

ขณะนั้น พระพรหมสหัมบดี ทราบความดำริ จึงมาปรากฏกายเบื้องหน้าและกราบทูลว่า “เป็นเช่นนั้น! พระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า ในอดีต ปัจจุบัน และอนาคต ล้วนทรงเคารพและอาศัยพระธรรมนี้ ขอพระผู้มีพระภาคจงทรงเคารพพระธรรมนี้เถิด”

พระพรหมสหัมบดีได้กล่าวคาถาสรุปว่า “พระพุทธเจ้าทุกพระองค์ทรงเคารพ พระสัทธรรม นี่คือธรรมชาติของพระพุทธเจ้า ผู้ปรารถนาความยิ่งใหญ่ควรเคารพพระสัทธรรม”

เมื่อพระพรหมสหัมบดีหายไป พระผู้มีพระภาคทรงทราบคำอาราธนาและสิ่งที่เหมาะสม จึงทรงเคารพและอาศัย พระธรรม ที่ได้ตรัสรู้ และเนื่องจาก พระสงฆ์ ก็ได้บรรลุความยิ่งใหญ่แล้ว พระองค์จึงทรงเคารพพระสงฆ์ด้วย