เสขปฏิปทาสูตร

เสขปฏิปทาสูตร (Sekhapattipadasutta) เป็นพระสูตรที่ว่าด้วยแนวทางการปฏิบัติของ "เสขบุคคล" หรือผู้ที่ยังต้องศึกษาและฝึกฝน เพื่อก้าวไปสู่การบรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์

แก่นแท้ของสูตรนี้คือการอธิบายถึง "ปฏิปทา" หรือข้อวัตรปฏิบัติที่พระพุทธองค์ทรงแสดงแก่ภิกษุผู้เป็นเสขะ ซึ่งยังไม่สำเร็จอรหัตตผล แต่ปรารถนาความหลุดพ้น

ข้อปฏิบัติสำคัญในเสขปฏิปทาสูตรประกอบด้วย:

1. ศีลสังวร: สำรวมในพระปาติโมกข์ มีมารยาทดี เห็นภัยในโทษแม้เล็กน้อย

2. อินทรียสังวร: สำรวมอินทรีย์ทั้ง ๖ ไม่ให้กิเลสครอบงำเมื่อเห็น ได้ยิน ได้กลิ่น ลิ้มรส สัมผัส หรือรู้ธรรมารมณ์

3. โภชเนมัตตัญญุตา: รู้ประมาณในการบริโภคอาหาร เพื่อยังชีพ ไม่ใช่เพื่อความมัวเมา

4. ชาคริยานุโยค: ประกอบความเพียรในการตื่น ไม่หลับใหล หมั่นชำระจิตให้บริสุทธิ์ทั้งกลางวันและกลางคืน

5. สติสัมปชัญญะ: มีสติและสัมปชัญญะในทุกอิริยาบถ และในการกระทำทั้งปวง

6. กัลยาณมิตตตา: คบหากับมิตรที่ดี มีศีลธรรม ผู้เป็นบัณฑิต

7. ธัมมิกถา: สนทนาธรรมอันเป็นประโยชน์

การปฏิบัติตามแนวทางเหล่านี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อขจัดกิเลสและเครื่องเศร้าหมองต่างๆ ในจิตใจ เพื่อบรรลุวิมุตติคือความหลุดพ้นจากทุกข์