อสุรสูตร

ใน อสุรสูตร พระพุทธองค์ได้ทรงจำแนกบุคคลในโลกออกเป็น 4 ประเภท โดยใช้เปรียบเทียบระหว่าง "อสูร" (ผู้ที่มีคุณธรรมต่ำ/ทุศีล) และ "เทวดา" (ผู้ที่มีคุณธรรมสูง/มีศีล) เพื่อชี้ให้เห็นถึงความสัมพันธ์ระหว่างผู้นำและผู้ตาม ดังนี้:

• อสูรที่แวดล้อมด้วยอสูร: คือผู้ที่มีพฤติกรรมทุศีล มีนิสัยไม่ดี และมีผู้ตามที่เป็นคนประเภทเดียวกัน
• อสูรที่แวดล้อมด้วยเทวดา: คือผู้ที่มีพฤติกรรมทุศีลและนิสัยไม่ดี แต่กลับมีผู้ตามที่เป็นคนมีศีลธรรมและมีความประพฤติดี
• เทวดาที่แวดล้อมด้วยอสูร: คือผู้ที่มีศีลธรรมและมีความประพฤติดี แต่กลับมีผู้ตามที่เป็นคนทุศีลและมีนิสัยไม่ดี
• เทวดาที่แวดล้อมด้วยเทวดา: คือผู้ที่มีศีลธรรมและมีความประพฤติดี รวมทั้งมีผู้ตามที่เป็นคนมีศีลธรรมและมีความประพฤติดีเช่นเดียวกัน

คำสอนหลักของพระสูตรนี้เน้นย้ำถึงอิทธิพลของ "ศีลธรรม" และ "ตัวอย่างที่ดี" การที่บุคคลหนึ่งจะเป็นเทวดาหรืออสูรนั้นไม่ได้ขึ้นอยู่กับสถานะภายนอก แต่ขึ้นอยู่กับความประพฤติส่วนบุคคลเป็นสำคัญ นอกจากนี้ยังแฝงนัยถึงความรับผิดชอบในการเลือกคบหาและสร้างสังคมแวดล้อม เพราะคุณธรรมของผู้นำและผู้ตามส่งผลต่อกันและกันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ บุคคลที่ประเสริฐที่สุดในทางธรรมคือผู้ที่มีความประพฤติดีและแวดล้อมด้วยกัลยาณมิตรที่มีศีลเสมอกัน ซึ่งถือเป็นรูปแบบการดำเนินชีวิตที่เกื้อกูลต่อความเจริญทั้งทางโลกและทางธรรมอย่างแท้จริง