ปัจจยสังคหวิภาค

ความไม่รู้ตามความเป็นจริง โดยเฉพาะความไม่รู้อริยสัจ 4

สภาพธรรมที่ปรุงแต่ง ได้แก่ เจตนากรรมฝ่ายกุศลและอกุศล

จิตที่รู้อารมณ์ ซึ่งเกิดขึ้นโดยมีสังขารเป็นปัจจัย

นามธรรมและรูปธรรมที่อาศัยวิญญาณเกิดขึ้น

อายตนะภายใน 6 คือ ตา หู จมูก ลิ้น กาย และใจ

การกระทบกันของอายตนะ อารมณ์ และวิญญาณ

ความรู้สึกสุข ทุกข์ หรือไม่สุขไม่ทุกข์ที่เกิดจากผัสสะ

ความทะยานอยากและความติดข้องในอารมณ์

ความยึดมั่นถือมั่นในอารมณ์และความเห็น

กัมมภพและอุปปัตติภพที่มีอุปาทานเป็นปัจจัย

ความเกิดขึ้นของขันธ์และอายตนะในภพใหม่

ความแก่และความตาย พร้อมทั้งความโศกและทุกข์ที่เนื่องกัน

เหตุ 6 คือ โลภะ โทสะ โมหะ อโลภะ อโทสะ และอโมหะ เป็นรากฐานอุปการะแก่ธรรมที่ประกอบร่วมกัน

อารมณ์ที่จิตและเจตสิกเข้าไปรับรู้ เป็นสิ่งอุปการะแก่นามธรรมที่รู้อารมณ์นั้น

ธรรมที่มีกำลังเด่นเป็นใหญ่ ทำให้ธรรมที่เกิดร่วมกันดำเนินไปตามอำนาจของตน

จิตและเจตสิกที่ดับไป เป็นปัจจัยให้จิตและเจตสิกดวงถัดไปเกิดขึ้นโดยไม่มีระหว่าง

จิตดวงก่อนอุปการะแก่จิตดวงหลังให้เกิดสืบต่อกันอย่างเป็นลำดับโดยไม่มีช่องว่าง

ธรรมที่เกิดพร้อมกันในขณะเดียวกัน อุปการะแก่กันและกันในเวลาที่เกิดขึ้น

ธรรมที่อาศัยและค้ำจุนซึ่งกันและกัน เหมือนสิ่งหลายอย่างที่ตั้งอยู่ได้ด้วยการพึ่งพากัน

ธรรมที่เป็นที่อาศัยหรือพื้นฐาน รองรับให้ธรรมอื่นเกิดขึ้นและดำรงอยู่ได้

ธรรมที่เป็นเหตุสนับสนุนอย่างมีกำลังแก่การเกิดขึ้นของธรรมอื่น

ธรรมที่เกิดก่อน โดยเฉพาะรูปที่เกิดก่อน เป็นปัจจัยแก่ธรรมซึ่งเกิดภายหลัง

นามธรรมที่เกิดภายหลัง อุปการะแก่รูปธรรมที่เกิดก่อนให้ดำรงต่อไป

ชวนจิตที่เกิดซ้ำต่อเนื่อง อุปการะให้ชวนจิตดวงถัดไปมีกำลังและความชำนาญยิ่งขึ้น

เจตนากรรมเป็นปัจจัยให้เกิดวิบากและรูปที่เกิดจากกรรม ทั้งในขณะเดียวกันและต่างขณะ

นามธรรมที่เป็นผลของกรรม อุปการะแก่ธรรมที่เกิดร่วมกันโดยความสงบไม่ขวนขวาย

อาหาร 4 เป็นเครื่องหล่อเลี้ยงและสนับสนุนให้นามธรรมกับรูปธรรมดำรงอยู่

อินทรีย์ทำหน้าที่เป็นใหญ่และควบคุมธรรมที่เกี่ยวข้องให้เป็นไปตามหน้าที่ของตน

องค์ฌานอุปการะแก่จิตและเจตสิกที่เกิดร่วมกัน ให้จิตเพ่งและตั้งมั่นในอารมณ์

องค์มรรคอุปการะแก่ธรรมที่เกิดร่วมกัน ทำหน้าที่นำออกจากทางผิดและมุ่งสู่ทางที่ถูก

นามธรรมที่เกิดร่วมกัน รู้อารมณ์เดียวกัน มีที่อาศัยเดียวกัน และดับพร้อมกัน อุปการะแก่กัน

นามธรรมและรูปธรรมที่ไม่ประกอบร่วมกัน แต่อุปการะแก่กันตามความสัมพันธ์ของแต่ละฝ่าย

ธรรมที่กำลังมีอยู่และยังไม่ดับ เป็นปัจจัยอุปการะแก่ธรรมอื่นในขณะนั้น

นามธรรมที่ดับและไม่มีอยู่แล้ว เปิดโอกาสให้จิตกับเจตสิกดวงถัดไปเกิดขึ้น

การปราศไปของจิตและเจตสิกดวงก่อน เป็นปัจจัยแก่การเกิดขึ้นของนามธรรมดวงต่อไป

ธรรมที่ยังไม่ปราศไปและยังปรากฏอยู่ อุปการะแก่ธรรมอื่นที่สัมพันธ์กัน